![]() |
| Augustus 1968: Feyenoorder Ove Kindvall laat Theo Cornwall van DWS zijn hielen zien |
Bron: Nationaal Archief/Anefo; Fotograaf onbekend; CC0
![]() |
| Augustus 1968: Feyenoorder Ove Kindvall laat Theo Cornwall van DWS zijn hielen zien |
Bron: Nationaal Archief/Anefo; Fotograaf onbekend; CC0
Spelend in een groot toernooi, is de droom van elk deelnemend team uiteraard om geschiedenis te schrijven. Maar zoals Engeland tijdens het EK 2016 tegen IJsland ontdekte, kan het uitkomen van die droom heel anders uitpakken dan verwacht. Je kunt namelijk ook het verkeerde soort geschiedenis schrijven. De gênante uitschakeling tegen IJsland zal voor eeuwig voortleven in de herinnering van Engelse voetbalfans. Maar dan wel als het 21ste-eeuwse equivalent van die eerdere nauwelijks te geloven Engelse nederlaag: de 0-1 tegen de Verenigde Staten tijdens de groepsronde van het WK 1950 in Brazilië.
Engeland gold destijds als één van de favorieten. Het leek ook een sterk team te hebben, met spelers als Stan Mortensen, Alf Ramsey, Tom Finney en aanvoerder Billy Wright, de onverzettelijke verdediger van Wolves die meer dan honderd caps zou verzamelen ondanks het feit dat hij actief was in een tijd dat er veel minder interlands werden gespeeld dan tegenwoordig en hij ook nog eens de eerste paar jaren van zijn interlandcarrière misliep door de Tweede Wereldoorlog. De eerste wedstrijd in Brazilië, tegen Chili, was keurig met 2-0 gewonnen. Tegenover de Engelse profs stelden de Verenigde Staten, die hun eerste wedstrijd met 3-1 hadden verloren van Spanje, in het Estádio Independencia in Belo Horizonte een team van veredelde amateurs op.
Henke Larsson over Ronald Koeman:
Vragen is krijgen bij Ronald. En op maat. Dat is voor een spits lekker. Ronald is een wereldvoetballer, ik ken niemand met zo'n pass als hij."
Bron: Nederlof, De Feyenoorders, 114
| Embed from Getty Images |
| Michel Platini in actie tegen België tijdens het EK 1984. De Franse spelmaker scoorde die wedstrijd een hattrick en zou dat toernooi in totaal maar liefst negen doelpunten voor zijn rekening nemen. |
Bron: Getty Images - AFP
Piet Schrijvers was zonder meer één van de beste keepers uit de Nederlandse voetbalgeschiedenis. Wat hij aan pure klasse en elegantie misschien miste in vergelijking met zijn tijdgenoot Jan van Beveren, compenseerde hij met inzet en onverschrokkenheid. 'De Beer van De Meer' was de passende bijnaam die het hem tijdens zijn Ajax-tijd opleverde. Als hij afscheid had genomen bij de Amsterdammers was het daarbij wellicht gebleven, maar een onfortuinlijk avontuur bij PEC Zwolle dat eindigde in degradatie leverde hem nog twee bijnamen op, 'Het Lek van PEC' en (vanwege zijn toegenomen lichaamsgewicht) 'De Bolle van Zwolle'.
Schrijvers volgde daarmee in de voetsporen van William Henry Foulke, de legendarische Engelse doelman die rond de eeuwwisseling furore maakte in dienst van Sheffield United. Foulke viel aanvankelijk vooral op dankzij zijn opmerkelijke lengte. Met meer dan 1,90 meter was hij uitzonderlijk lang voor de tijd waarin hij leefde. Zijn vermogen de meest onmogelijke ballen tegen te houden leverde hem, naast een uitverkiezing voor het Engelse nationale elftal, de flatteuze bijnaam 'the octopus' op.
| Embed from Getty Images |
| EK 1996: Paul Gascoigne scoort tegen Schotland In wat gerust mag gelden als één van de beste goals uit de EK-historie, speelde Gazza met een wippertje een Schotse verdediger uit om de bal vervolgens hard en laag in de hoek te volleren |
Bron: Getty Images - Gunnar Berning